Al een tijdje overwoog ik bij een klimaatkoor te gaan. Er zijn een aantal koren in Nederland die bij klimaatmarsen of gerichte klimaatprotesten wakkerschuddende liederen zingen. Het leek me fijn om iets te doen dat aandacht genereerde en waar geen geweld aan te pas kwam. Uiteindelijk stapte ik over mijn bezwaren heen – ik word moe van reizen, en van het zijn in grote groepen – en meldde me aan bij het klimaatkoor in Wageningen. Dat was twee maanden geleden. Ik ben één keer naar een repetitie geweest, ontving dagelijks berichten over liederen, acties in den lande, treinafspraken. Ik voelde me overweldigd. Ik ontdekte dat ik geen ruimte heb (in mijn agenda en ook niet in mijn hoofd) om mee te doen en belangrijker nog, dat ik niet warm loop voor protesteren en actie voeren in deze vorm. Een inzameling houden van medicijnen en kleding voor Oekraïne past beter bij me. Dat kan ik overzien en heb ik zelf in de hand.
Dit avontuur maakt me bewust van de waarde van afwegingen maken. En hoe complex dat proces kan uitpakken. Ik heb niet alleen te maken met mijn eigen overwegingen. Ik praat erover met anderen en meestal krijg ik hun overwegingen er dan gratis bij. Soms in de vorm van dringende of dwingende adviezen. Het is aan mij te midden van dit alles met beide voeten op de grond te blijven. Alles wat ik denk of lees of hoor door me heen te laten bewegen op zoek naar herkenning. Wat past bij mij en waar doe ik goed aan? Afwegingen maken betekent mezelf voortdurend vragen stellen. En ook als ik geen antwoord vind op alle vragen, maak ik uiteindelijk een keuze. Ik ben bereid mijn keuzes steeds opnieuw te heroverwegen want dat is wat het leven van me vraagt.
Veel van wat je schrijft herken ik Justine. Veel succes met kiezen en veel plezier van je keuzes toegewenst!
Eva
Herkenbaar, zeker in deze tijd, waarin zoveel verandert en er steeds vaker een beroep op ons/mij wordt gedaan om een grens te verleggen, naar buiten én/of naar binnen.
Ziekte van een geliefde..hoever kun je gaan met zonder teveel van jezelf te vragen waardoor het liefde ook liefde blijft..dank Justine 🥰
Hoi Justine,
Dit klinkt als een keuze gemaakt met je hoofd.
Ik vermoed dat je buik de juiste keuze al die tijd al wist. 😊👋 Luc
Dag Luc, Dankjewel voor de aanvulling. Het klopt wel. Mijn hoofd wilde mijn eerste impuls (wel een buikgevoel) graag uitvoeren, tegen beter weten in.
Hartelijke groet Justine